Even als opfrisser. Vorig jaar 28 augustus 2009 dus. Ik was die dag nog wezen werken (was ziek geweest die week) Maar ik had daarna 3 weken vakantie en wou eigenlijk nog een paar dingen afronden dus ben maar naar het werk gegaan. Ik lag s'avonds thuis op de bank toen de telefoon ging. Moeders belde in totale paniek! ik moest direct komen want papa was gevallen. Nou de rest van het verhaal kennen jullie misschien wel. of niet... Papa heeft vanaf die dag in het ziekenhuis gelegen tot 11 september. Dat is de dag dat ze besloten niet verder te gaan met de behandeling. Want papa was niets meer dan een kasplantje. Het waren 2 slopende weken. We hebben onze vakantie afgezegd. om ons heen was er feest (volksfeest in winterswijk) en wij op en aan naar het ziekenhuis. Man man wat een slopende tijd. op mijn hyves staan wel de blogs over het wel en wee van toen (mocht je het willen lezen) cillatje1984.hyves.nl .
Gelukkig waren we er allemaal bij toen ze papa lieten gaan, mooi , emotioneel. Maar ook fijn toen ik 10 minuten later bij hem terugkwam was het mijn vader niet meer, hij was grijs en grauw het leek wel alsof ze er een ander mens hadden neergelegd. zijn ziel was uit zijn lichaam. Ik dacht nog : Nee dit is papa niet meer... hoe kan dit nou..
Maar nu , nu ben ik dus bijna een jaar verder , vannacht is het de nacht van Winterswijk , lekker bloemetjes plakken op corsowagens enzo! nou mij niet gezien, het meisje bij de AH zei vanmiddag nou fijne dagen he? ik probeerde mijn liefste glimlach op te zetten en zei : dank je wel jij ook ... Maar ik kon wel door de grond zakken.. Fijne dagen? Hoe kunnen dit nu fijne dagen zijn? Ik zou vorig jaar zaterdags met papa naar het bloemencorso gaan, dus ik wil het niet zien! niets geen bloemetje geen foto. gewoon opzouten ermee! Zo dat is eruit. Ik ga zaterdag extra werken, gewoon om niet hier te zijn, ik wil niet alle dronken en feestvierende mensen zien die het reuze naar hun zin hebben! bah ik klink als een depressie tank...maar er hangt voor mij even teveel omheen nu. Misschien is het volgend jaar beter, dat zal vast wel.
Dan ook nog dat ongeluk van van de week , bah alles kwam weer naar boven. Soms heb je dat he? het lijkt alsof alles in een keer komt. Dan ben je er ook vanaf zul je wel denken, maar het kan ook voor iemand even teveel worden. Nou ik denk dat ik nu eventjes op dat punt zit. Wat dat betreft is er ook wel heel veel gebeurd de laatste tijd. Mijn energie is gewoon een beetje op, Maar wat doe ik slim als ik ben! Werken heel veel en heel vaak, zodat ik maar niet alleen thuis ben. Noem het Precilla logica ik weet het anders ook niet.
11 september is dus de sterfdag van papa, ik heb er bewust voor gekozen om iets te gaan doen die dag. Ik ga dus naar de #TDBP ik wil die dag beslist niet alleen thuis zijn. ik moet er maar iets moois van gaan maken en vanaf die dag maar proberen mijn leven weer een beetje op de rails te krijgen. Alles wat betreft papa is dan al 1 x geweest, Kerst , zijn verjaardag, volksfeest, zijn sterfdag . Ooit heb ik eens ergens gelezen dat je dan dingen een plaatsje kunt gaan geven. Dus daar ga ik dan maar weer keihard aan werken. Want het vrolijke onbezorgde meisje wat ik was, dat ben ik al een tijdje niet meer. En ik zou mezelf graag weer terugvinden. Ik vind dat het daar wel weer eens tijd voor word. Dat zou papa ook gewild hebben. Zijn kleintje, zijn Ceeltje.
Lieve papa, er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk. In gedachten ben ik altijd bij je. Weet je soms zou ik willen dat ik geloof in de hemel. Want dan zullen we ooit weer bij elkaar zijn. Maar ik geloof niet dat er een hemel is. Maar toch zullen onze gedachten ooit weer bij elkaar komen lieve papa, waar dat ook zal zijn het maakt niet uit. Als we ooit maar weer bij elkaar mogen zijn .
Ik zal je nooit vergeten.
Xxx
Hoi Precilla, Het is heel erg goed dat je schrijft over je gevoelens, vooral pijnlijke ervaringen. Je kunt heel mooi schrijven! Papa is maar een gedachte van je vandaan. Hij zit in je hart en in je hoofd en als je je ogen sluit en ontspannende muziek opzet zonder zang die je kan afleiden, dan kun je hem tegen je horen praten en hem naar je zien glimlachen. Hij is altijd dicht in je buurt. En ik snap dat je niet in de hemel gelooft, want dan geloof je ook in de hel, maar ga er maar van uit dat papa nog steeds aanwezig is, alleen op een andere manier die je niet fysiek kunt waarnemen. Ook is hij niet alleen en is hij omringd door mensen die hem na hebben gestaan en ook overleden zijn, zoals zijn eerste vrouw mijn moeder. Misschien kun je nu een beetje beter het verdriet begrijpen dat hij en ik gevoeld hebben en een groot gemis ervaren hebben. Maar na regen komt altijd zonneschijn, ook jij leert ermee leven. Jij bent zijn zonnestraaltje geweest na een onweersbui. En uit het nare is toch iets heel moois gekomen voor hem: een prachtige derde dochter die in uiterlijk en innerlijk veel van hem weg heeft. Hij houdt en hield heel erg veel van je.. en op een dag als jij heel erg oud geworden bent en het jouw tijd is dan zijn jullie zeker weer samen, maar verlang daar maar nog maar niet naar. Je hebt nog een prachtige tijd voor je liggen. Werk aan je gezondheid, beetje afslanken doet je ook innerlijk veel beter voelen en probeer te stoppen met roken, dat is papa ook gelukt, en ons ook weer. Het ga je goed meisje. lfs Carola
BeantwoordenVerwijderen